De uitdaging
Basrijs is een familiebedrijf uit Rijsbergen dat sinds 1967 machines bouwt voor de vollegrondsteelt. De eerste eigen machine, in 1977, was een ponsmachine voor de plantgaten van prei. Inmiddels zijn het er circa dertig, van plant- en rooimachines tot foliemachines.
In het buitenland verkoopt Basrijs via dealers. Een eerste telling, met onze vergelijking tussen Europese landen, wees een andere markt aan als aantrekkelijker. Daar koos Basrijs voor.
In die markt zochten ze geen lange lijst. Eén of twee goede dealers is genoeg; met tien blijft er voor de dealers geen marge over. Het moest wel het juiste type zijn: zelfstandig, thuis in groentetechniek en met een eigen werkplaats. Een dealer van één groot trekkermerk viel af. Klein mocht, zolang de machine er voor de dealer toe doet.
De aanpak
Eerste ronde: het kanaal dat er niet was. We brachten 354 bedrijven in beeld en lazen er 82 een voor een na op hun eigen site. In de teeltgebieden zelf voerde geen enkele machinehandel een plantmachine voor groente.
Het profiel aangescherpt. Met voorbeelden uit andere landen en de harde eisen van Basrijs hebben we het dealertype scherper gemaakt. Dat type zit vooral buiten de teeltgebieden en levert landelijk. De tweede ronde bracht 194 bedrijven in beeld.
Elke kandidaat gelezen. De kandidaten voor de shortlist zijn een voor een geopend en gelezen. Daarna controleerden we nog acht extra kandidaten. Geen van de acht deed het beter: fabrikanten in plaats van dealers, een dode website, pure akkerbouw. Twee namen die in de eerste ronde sterk leken, vielen bij de hercontrole af: ze bleken officieel dealer van een trekkermerk.
Twee assen: fit en moeilijkheid. Bijna elke groentetechniekhandel voert wel een plantmachine, maar vrijwel altijd voor pluggen. Prei op losse wortel, met geponste plantgaten, zit er bij bijna niemand in. Dat is precies de hoek van Basrijs. Daarom staan de vijf op volgorde van fit, en staat apart per dealer hoe zwaar het gesprek wordt: zit hun pakket Basrijs in de weg, vult het aan, of is er een gat? De enige zonder overlap staat derde op fit, maar is wel de logische eerste belafspraak.
Wie er echt beslist. Waar het kon, hebben we uitgezocht wie er tekent. Bij één dealer bleek een ander familielid tekenbevoegd dan de directeur die naar buiten treedt. Bij een andere wijkt de familienaam af van de handelsnaam, en zonder die naam vind je de tweede contactpersoon niet. En bij één dealer heeft de eigenaar aantoonbaar geen eigen mailbox; daar staat de beste andere ingang bij.
Een hub, met een mail in de lokale taal. De vijf staan in een afgeschermde online hub, met per dealer de contactgegevens, de afstand tot de belangrijkste teeltgebieden, een aanbevolen opening en een status om bij te houden. Op elke kaart zet een knop een introductiemail in de lokale taal klaar, toegespitst op wat die dealer al voert.
De resultaten
- 5 dealers op volgorde van fit, getoetst en niet aangenomen.
- Bij alle 5 een contactpersoon op naam met een persoonlijk mailadres. Bij vier is dat adres hard getoetst. Bij de vijfde accepteert de mailserver elk adres, en dat staat er eerlijk bij.
- Circa 22 extra namen en ingangen, elk met wat we wel en niet weten. Liever een naam met een kanttekening dan een naam die ontbreekt.
- Per dealer de beslisser, de moeilijkheidsgraad, de afstand tot de teeltgebieden, een aanbevolen opening en een introductiemail op maat.
Wat dit betekent
Een machinebouwer die een nieuwe markt via dealers opent, heeft niets aan een adresbestand met honderden handelaren. Hij heeft er één of twee nodig die passen, en hij wil weten waarom voordat hij belt.
Dat het voor de hand liggende kanaal niet bestond, is ook een uitkomst: Basrijs weet nu waar het niet hoeft te zoeken. En door fit en moeilijkheid uit elkaar te houden, ziet Basrijs meteen waar het eerste gesprek het makkelijkst is en waar het meeste te winnen valt.